پرکاری تیروئید (هیپرتیروییدیسم؛ hyperthyroidism)

پرکاری تیروئید (هیپرتیروییدیسم؛ hyperthyroidism)
چکیده این مطلب : انتشار :ژوئن 5, 2018بدون دیدگاه

 

پرکاری تیروئید (هیپرتیروییدیسم؛ hyperthyroidism) : پرکاری تیروئید یا هیپرتیروییدیسم، عبارت است از فعالیت بیش از حد غده ی تیروئید و نباید آن را با تیروکسیکوز (thyrotoxicosis) مترادف دانست. البته علل اصلی تیروتوکسیکوز (که عبارت است از بیش از حد بودن مقدار هورمون تیرویید) را هیپرتیروییدیسم ناشی از بیماری گریوز ( Graves disease) ، گواتر مولتی ندولرسمی و آدنورم های بدخیم تیروئیدتشکیل می ...

کاربر گرامی ، اعتبار شما برای دانلود مطالب اعضای ویژه کافی نیست لطفا ازینجا اقدام به خرید اعتبار نمایید

پرکاری تیروئید (هیپرتیروییدیسم؛ hyperthyroidism) :

پرکاری تیروئید یا هیپرتیروییدیسم، عبارت است از فعالیت بیش از حد غده ی تیروئید و نباید آن را با تیروکسیکوز (thyrotoxicosis) مترادف دانست.

البته علل اصلی تیروتوکسیکوز (که عبارت است از بیش از حد بودن مقدار هورمون تیرویید) را هیپرتیروییدیسم ناشی از بیماری گریوز ( Graves disease) ، گواتر مولتی ندولرسمی و آدنورم های بدخیم تیروئیدتشکیل می دهند.

در ۶۰ تا ۸۰ درصد موارد، بیماری گریوز عامل ایجاد تیروتوکسیکوز است.

معمولاً در هیپرتیروییدیسم ، غده ی تیروئید بزرگ می شود و مقادیر بیش از حد هورمون های تیرویید را ترشح می کند و در نتیجه، فرآیندهای متابولیک بدن تسریع می شوند.

علائم تیروئید پرکار :

  • عصبانیت ،
  • اگزوفتالمی (exophthalmos؛  بیرون زدگی غیرطبیعی کره ی چشم
  • لرزش بدن،
  • گرسنگی مداوم،
  • کاهش وزن،
  • خستگی،
  • عدم تحمل نسبت به گرما ،
  • طپش قلب،
  • اسهال،
  • تحریک پذیری،
  • بی توجهی،
  • افسردگی،
  • بیش از حد بودن ادرار،
  • بی نظمی قلب،
  • تنگی نفس،
  • تعریق زیاد،
  • کاهش میل جنسی،
  • تهوع،
  • استفراغ،
  • فلج های دوره ای و سکته ی مغزی

در افراد مسن ممکن است علایم کلاسیک بیماری وجود نداشته باشند و بیماری فقط با خستگی و کاهش وزن تظاهر یابد.

یکی از علایم چشمی که ممکن است در تمام انواع پرکاری تیروئید وجود داشته باشد، عقب رفتگی پلک ها از محل طبیعی خود و ایجاد حالتی شبیه «نگاه خیره» یا «وحشت زدگی» است.

علت ایجاد این وضعیت آن است که هورمون تیرویید موجب تشدید اثر نوراپی نفرین می شود.

این علامت با درمان هیپرتیروییدیسم یا درمان بعضی داروهای آنتی آدرنرژیک برطرف می شود، علامت مزبور را نباید با اگزوفتالمی «پروپتوز» یا بیرون زدگی غیرطبیعی کره ی چشم) که در بیماری گریوز ایجاد می شود (و ارتباطی با وضعیت هیپرتیرویید موجود در این بیماری ندارد) اشتباه کرد.

البته هنگامی که اگزوفتالمی وجود داشته باشد می تواند علامت نگاه خیره را تشدید کند.

بیماری گریوز، ۶۰ تا ۸۰ درصد از موارد تیروتوکسیکوز را تشکیل می دهد ولی شیوع آن در کشورهای مختلف متفاوت است و مصرف مقدار زیاد ید با افزایش شیوع بیماری گریوز همراه است.

بیماری گریوز در ۲% از خانم ها دیده می شود ولی شیوع آن در آقایان  این میزان است. بیماری گریوز به ندرت قبل از بلوغ آغاز می شود و سن معمول آن ۲۰ تا ۵۰ سالگی است ولی ممکن است افراد مسن هم به آن مبتلا شوند، ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی، استعداد ابتلا به این بیماری را ایجاد می کنند.

استرس را از عوامل محیطی مهم ان بیماری می دانند و کشیدن سیگار از عوامل خطر کم اهمیت بیماری گریوز و عامل خطر عمده ی ایجاد بیماری چشمی (افتالموپاتی) گریوز است.

افزایش ناگهانی مصرف ید ممکن است باعث تسریع ایجاد بیماری گریوز شود.

بیماری گریوز که از نام رابرت .جی.گریوز،پزشک ایرلندی گرفته شده، نوعی اختلال چند سیستمی خود ایمن است.

احتمال ایجاد بیماری گریوز در دوران پس از زایمان، ۳ برابر افزایش پیدا می کند.

علائم و نشانه های بیماری گریوز از دو گروه تشکیل می شوند :

۱- گروه اول ، همان ویژگی های مشترک در هر یک از علل تیروتوکسیکور هستند .

(این علایم و نشانه ها عبارتند از: پیش فعالی،تحریک پذیری،احساس کسالت، عدم تحمل نسبت به گرما، تعریق بیش از حد، طپش قلب،خستگی و احساس ضعف،کاهش وزن توام با ازدیاد اشتها، اسهال،ادرار بیش از حد، کاهش مقدار خونریزی قاعدگی، کاهش میل جنسی، لرزش بدن، گواتر، گرم و مرطوب بودن پوست، ضعف عضلانی، به عقب کشیده شدن پلک ها و بزرگ شدن پستان ها).

بیشتر بخوانید
کم کاری تیروئید (هیپوتیروییدیسم) (hypothyroidism)

۲- گروه دوم، علایم مختص بیماری گریوز است که عبارتند از: افتالموپاتی (بیماری چشمی)، درموپاتی(بیماری پوستی) و آکروپاتی (چماقی شدن ساده ی انگشتان). بیماری چشمی (افتالموپاتی) گریوز عبارت است از عقب کشیده شدن پلک ها، خیز (اِدِم) اطراف چشم، احتقان ملتحمه و پروپتوز (proptosis یا اگزوفتالمی ، یعنی بیرون زدگی غیرطبیعی کره ی چشم).

بیماری پوستی (درموپاتی) گریوز در کمتر از ۵% بیماران مبتلا به گریوز دیده می شود و عبارت است از ایجاد یک پلاک غیر ملتهب سفت به رنگ صورتی تیره یا ارغوانی و تبدیل پوست به وضعیتی شبیه پوست پرتقال.

این ضایعه ، میگزدم (myxedema؛ به معنی تورم مومی و خشک و غیرخ گوده گذار) نام دارد که در کم کاری تیروئید دیده می شود. میگزدم اگرچه اغلب بر روی سطوح پیشین و جانبی ساق ها ایجاد می شود (میگزدم پره تیبیال pretibial myxedema) ممکن است در سایر نقاط بدن نیز (به ویژه به دنبال ضربه) به وجود آید.

آکروپاتی تیروئیدی ، نوعی از چماقی شدن (کلابینگ؛ clubbing) است که در کمت از ۱% بیماران مبتلا به گریوز دیده می شود و ارتباط و همراهی پرقدرتی با درموپاتی تیروییدی دارد.

ندول (برآمدگی یا گره) منفرد تیرویید که به آن نام آدنوم تیرویید (تومور اپی تلیومی تیرویید) هم گفته می شود، نوعی تومور خوش خیم تیرویید است که در اثر جهش ژنتیکی (یا سایر ناهنجاری های ژنتیکی) در یک سلول پیش ساز منفرد به وجود می آید ( برخلاف گواتر چند ندولی تیرویید که ناشی از واکنش هیپرپلاستیک تمام غده ی تیرویید نسبت به عامل محرکی مانند کمبود ید است).

آدنوم تیرویید ممکن است از نظر بالینی بی سرو صدا باشد و یا به شکل تومور تولیدکننده ی مقادیر بیش از حد هورمون تیروئید تظاهر نماید که در این صورا با هیپرتیروییدیسم علامتدار همراه است و به آن آدنوم سمی (توکسیک) تیرویید گفته می شود.

بیماری پلامر (Plummers disease) که از نام دکتر هنری.اس.پلامر. پزشک آمریکایی گرفته شده عبارت است از گواتر سمی چند گرهی (مولتی ندولر) که به آن گواتر ندولر سمی یا آدنوم سمی هم گفته می شود.

این بیماری، نوعی از پرکاری تیرویید (هیپرتیروییدیسم) است که تولید بیش از حد هورمون های تیرویید در آن دیدهی می شود و دومین علت شایع هیپرتیروییدیسم،پس از بیماری گریوز است و علایمی شبیه به هیپرتیروییدیسم دارد.

توضیحات تکمیلی

نویسنده :

حجم فایل مورد نظر :900 مگابایت

پسورد فایل مورد نظر :https://teberooz.com/

مطمئن باشید که نظرات شما بسیار دقیق مطالعه خواهد شد و به آن پاسخ خواهیم داد ، هر نظری که برای ما می نویسید قوت قلبی برای حال ما خواهد بود

بهمون نظر بدید