آرتریت نقرسی و آرتریت عفونی

آرتریت نقرسی و آرتریت عفونی

آرتریت نقرسی

نقرس (gout) که به آن آرتریت متابولیک هم گفته می شود در اثر رسوب بلورهای مونوسدیم اورات یا اسید اوریک بر روی غضروف مفصلی، تاندون ها و بافت های مجاور آنها به وجود می آید.

این بلورها موجب بروز التهاب و درد شدید می شوند.

در صورت عدم درمان، کریستال ها باعث تشکیل توفوس (tophus) می شوند که در نواحی مختلف ، از جمله لاله ی گوش رسوب می کنند.

توفوس ها سنگریزه هایی از جنس مونوسدیم اورات هستند که در بافت های اطراف مفاصل مبتلا به نقرس موجب پاسخ التهابی مزمن می شوند و بافت را به طور قابل ملاحظه تخریب می کنند.

نقرس در نتیجه ی مجموعه ای از افزایش غلظت اسیداوریک و افزایش اسیدیته ی گردش خون ایجاد می شود و وجود هر یک از دو عامل مزبور به تنهایی موجب بروز نقرس نخواهد شد.

آقایان بیشتر از خانم ها مبتلا به نقرس و آرتریت نقرسی (gouthy arthritis) می شوند و انگشت شست پا از نقاط شایع تجمع کریستال های اورات است.

بیماری با درد بسیار شدید و تورم یک مفصل و تب و لرز همراه است.

نشانه های بیماری عودکننده هستند و حمله های بیماری در هر سال طولانی تر می شود.

بیماری، ناتوان کننده است و در صورت عدم درمان می تواند موجب تغییرات تخریبی مفصل، مانند ایجاد توفوس شود.

درمان در حملات حاد عبارت است از :

  • مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروییدی،
  • کلشی سین (در افرادی که نمی توانند داروهای ضدالتهاب غیراستروییدی را تحمل کنند)
  • استازولامید (نوعی داروی مدر قدیمی)

در موارد مزمن ممکن است انجام جراحی به منظور برداشتن توفوس های بزرگ و اصلاح تغییر شکل مفصل ضرورت یابد.

پیشگیری با داروهایی مانند آلوپورینول، جنوکوستات، پروبنسید و چند داروی دیگر انجام می شود.

آرتریت عفونی

آرتریت عفونی (septic arthritis) عبارت است از تهاجم عوامل عفونی باکتریایی، ویروسی، میکوباکتریایی و قارچی به مفصل از راه شایعه ی پوستی یا از طریق بافت های مجاور و رسیدن آنها به غشای سینوویال مفصل که با التهاب یک مفصل، همراه با تب مشخص می شود.

درمان عبارت است از تجویز آنتی بیوتیک های وریدی ، مسکن و شستشوی توام با کشیدن مایع مفصل .

 

چند امتیاز می دهید؟
[تعداد: 0 میانگین: 0]
نظرتان را بنویسید
دیدگاه
نام
ایمیل

6 − پنج =